Wiarygodność indywidualna – cz. II – umiejętności i rezultaty

W poprzednim wpisie poświęconym wiarygodności indywidualnej omawiałem w sposób ogólny koncepcję budowania wiarygodności indywidualnej i czterech podstaw składających się na nią. Dzisiaj zajmę się dwoma z nich: umiejętnościami i rezultatami.

Umiejętności to nasze talenty, zdolności społeczne, wiedza i styl działania. Można być człowiekiem prawym i posiadać dobre intencje jednak, jeżeli nie posiadamy odpowiednich umiejętności, to nie sprostamy stawianym przed nami wyzwaniom i utracimy wiarygodność w dziedzinie, w której działamy. W dużym uproszczeniu możemy założyć, że umiejętności to teoretyczna wiedza (zaznaczam w dużym uproszczeniu, bo tak naprawdę nigdy nie uda nam się do końca oderwać umiejętności od rezultatów). W przypadku umiejętności najważniejsze pytanie jakie należy sobie zadać to: Czy jestem użyteczny?

Odpowiadając na powyższe pytanie trzeba określić czy umiejętności, biegłości, talenty i wiedza, które posiadam odpowiadają wymaganiom dzisiejszych czasów? Czy są nadal aktualne? Czy to co umiem odpowiada moim wrodzonym talentom? Jim Collins w udzielonym kiedyś wywiadzie stwierdził, że wielu ludzi dopada „przekleństwo kompetencji”. Polega ono na tym, że ludzie stają się dobrzy w czymś do czego nie mają żadnych talentów ani pasji. A jeżeli brakuje w tym co robimy pasji i talentu to nigdy nie uda nam się osiągnąć mistrzostwa, nigdy nie staniemy się ekspertem. Nigdy nie dotrzemy na szczyt piramidy swoich możliwości.

Piramida umiejętności
Piramida umiejętności

Piramida umiejętności przedstawia 5 poziomów zaawansowania jakie można osiągnąć rozwijając swoje zdolności:

  • laik – osoba, która nie posiada żadnej wiedzy w danej dziedzinie.
  • początkujący –osoba, która posiada niedużą wiedzę na dany temat. Zna podstawowe pojęcia i zagadnienia z danej dziedziny,
  • średniozaawansowany – to poziom umiejętności odpowiadający osobie, która ugruntowała swoją wiedzę w danym obszarze kompetencyjnym. Ukończyła szkolenia z danego zakresu, przeczytała podstawowe pozycje literaturowe związane z daną umiejętnością lub grupą umiejętności,
  • profesjonalista – to osoba, która należy w danej dziedzinie do grona osób posiadających duży zasób wiedzy. Często tego typu osoby dzielą się swoją wiedzą w pracy lub na forum publicznym, na przykład szkoląc lub nauczając innych, udzielając się na forach internetowych, prowadząc bloga poświeconego danej tematyce, publikując artykuły poświęcone danej problematyce,
  • ekspert – to osoba, która wie prawie wszystko z danej dziedziny. Z jej opinią liczą się specjaliści z danej dziedziny, wpływa na standardy branżowe. Jest zapraszana na konferencje, pisze regularnie artykuły, możliwe, że ma za sobą publikacje pozycji książkowych. Ten poziom rozwoju można osiągnąć tylko wtedy gdy dana umiejętność jest naszą pasją, gdy na jej rozwijanie poświęcamy nie tylko czas w pracy ale również czas wolny.

Im nasze umiejętności są wyższe tym wyższy jest ich wpływ na naszą wiarygodność. I na odwrót im umiejętności te są niższe tym nasza wiarygodność jest niższa.

S. M. R. Covey w Szybkości zaufania wskazuje, że istnieją trzy sposoby doskonalenia swoich umiejętności, tak aby nigdy nie zostać z tyłu:

  • podążanie w kierunku swoich mocnych stron – czyli odkrycie, a następnie rozwijanie i doskonalenie tych umiejętności, które wiążą się z naszą pasją i wrodzonymi talentami,
  • pozostawanie użytecznym – ciągłe doskonalenie posiadanych umiejętności, ustawiczne kształcenie się. Tak aby nasza wiedza pozostawała cały czas aktualna,
  • posiadanie wiedzy na temat tego dokąd zmierzamy – czyli świadomości tego co chcemy osiągnąć w życiu i kim chcemy się stać.

Nierozerwalnie związanym z umiejętnościami elementem są rezultaty, czyli efekt podejmowanych przez nas działań, historia naszych dokonań. Każde dobrze wykonane zadanie powoduje, że wzrasta nasza wiarygodność jako producenta, usługodawcy, czy wykonawcy (wzrasta wtedy również nasza samoocena). Natomiast nie osiąganie zamierzonych rezultatów powoduje, że tracimy wiarygodność (obniża się również nasza samoocena). W przypadku rezultatów decydujące jest pytanie: Jaki jest mój życiorys zawodowy?

To co osiągnęliśmy decyduje o tym jak jesteśmy postrzegani. Możemy być ludźmi prawymi o dobrych intencjach oraz wysokich umiejętnościach, ale możemy nie osiągać rezultatów. Wtedy nasza wiarygodność spada i tracimy zaufanie, którym nas obdarzono. Wpływ rezultatów na naszą wiarygodność łatwo zauważyć w przypadku pracy. Zazwyczaj ludzi zatrudnia się ze względu na ich umiejętności, a zwalnia za brak rezultatów.

S. M. R. Covey w Szybkości zaufania wskazuje, że istnieją trzy sposoby poprawiania swoich rezultatów:

  • przyjmowanie odpowiedzialności za rezultaty.
  • oczekiwanie wygranej.
  • mocne finiszowanie.

Jeżeli chcemy osiągnąć trwały sukces to musimy skupić się zarówno na podnoszeniu umiejętności jak i osiąganiu rezultatów. Tylko wtedy możliwe jest osiągnięcie efektu synergii. Wpływ umiejętności i rezultatów na wiarygodność kompetencyjną można określić za pomocą wzoru:

umiejętności x rezultaty = kompetencje

Umiejętności przyjmują następujące wartości:

1 – laik

2 – początkujący

3 – średniozaawansowany

4 – profesjonalista

5 – ekspert

Rezultaty przyjmują następujące wartości:

1 – brak rezultatów

2 – niezadowalające rezultaty

3 – przeciętne rezultaty

4 – ponadprzeciętne rezultaty

5 – doskonałe rezultaty

W ten sposób możemy stworzyć skalę wyników od 1 do 25:

1 – brak wiarygodności kompetencyjnej

2 – 4 – bardzo niska wiarygodność kompetencyjna

5 – 8 – niska wiarygodność kompetencyjna

9 – 15 – przeciętna wiarygodność kompetencyjna

16 – 20 – wysoka wiarygodność kompetencyjna

21 – 25 – bardzo wysoka wiarygodność kompetencyjna

Rozwój wiarygodności kompetencyjnej.
Rozwój wiarygodności kompetencyjnej.

Przykład

 

Pan White posiada pewną umiejętność na przeciętnym poziomie (średniozaawansowany) [3] i osiąga przy tym przeciętne rezultaty [3], zatem jego wiarygodność kompetencyjna jest przeciętna [9], ale niewiele brakuje aby Pan White osiągnął w niej poziom profesjonalisty, co otworzyło by przed nim nowe możliwości.

Ma do wyboru trzy drogi postępowania (pomijam drogę czwartą, którą jest nic nierobienie):

Wybór 1.

Pan White postanawia podnieść swoją wiedzę w zakresie posiadanej umiejętności. Gdy Pan White opanowuje umiejętność na wyższym poziomie to niestety nie wykorzystuje nowo zdobytej wiedzy w działaniu. Nie jest to przy tym nic niezwykłego ponieważ ludzie bardzo często pomimo, że zdobywają nową wiedzę, to nie potrafią jej skutecznie wprowadzić do rutynowych działań i nadal postępują według starych schematów. Zatem Pan White:

  • najpierw podnosi swoją umiejętność do poziomu profesjonalisty [4]. Jego wiarygodność kompetencyjna wzrasta do 12, ale nadal jest na przeciętnym poziomie,
  • następnie podnosi swoją umiejętność o kolejny poziom i staje się ekspertem [5]. Jego wiarygodność kompetencyjna wzrasta, jednak nadal pozostaje na przeciętnym poziomie [15].

Wybór 2

Pan White postanawia osiągnąć lepsze rezultaty poprzez skupienie się na wykonywaniu w najlepszy możliwy sposób działań, w których wykorzystuje swoją umiejętność. Zapomina przy tym, że aby osiągać lepsze rezultaty trzeba jednocześnie podnosić poziom swojej wiedzy. Pan White pracuje dwa razy ciężej, stara się dwa razy bardziej, poświęca o wiele więcej czasu na każdą czynność. Wszyscy widzą jak ciężko pracuje, ale Pan White nadal osiąga przeciętne rezultaty, a jego wiarygodność kompetencyjna nie zmienia się i pozostaje nadal przeciętna [9].

Wybór 3

Pan White postanawia nie tylko podnieść poziom swojej umiejętności, ale również zamierza wykorzystać nowo zdobytą wiedzę w praktyce (mając nadzieję, że poprawi to jego rezultaty):

  • najpierw podnosi swoją umiejętność do poziomu profesjonalisty [4], jego wiarygodność wzrasta do12, ale nadal pozostaje przeciętna,
  • Pan White zaczyna wykorzystywać nową wiedzę w działaniu i poprawia osiągane rezultaty – ponadprzeciętne [4], jego wiarygodność kompetencyjna wzrasta do wysokiego poziomu [16],
  • następnie Pan White podnosi swoją umiejętność do poziomu eksperta [5] i jego wiarygodność kompetencyjna wzrasta, ale pozostaje na poziomie wysokim [20],
  • Pan White wykorzystuje nową wiedzę w praktyce i z czasem osiąga doskonałe rezultaty [5], jego wiarygodność kompetencyjna wzrasta do bardzo wysokiego poziomu [25].

Pan White osiągnął właśnie szczyt możliwości kompetencyjnych w danej dziedzinie. Teraz ma przed sobą dwie drogi:

  • łatwą – osiąść na laurach i „spijać śmietankę”,
  • trudną – dalsze doskonalenie.

Pierwsza z nich doprowadzi go z czasem do sytuacji wyjściowej, albo jeszcze gorszej (to często spotykana postawa: skończyłem szkołę i już nie muszę się dalej uczyć). Druga z dróg, to postawa ustawicznego kształcenia się, pozwoli mu na zachowanie wiarygodności kompetencyjnej poprzez osiąganie w sposób ciągły najlepszych rezultatów i legitymowania się najwyższą wiedzą.

Lekcje z wyborów Pana White

Lekcja 1 – najpierw należy podnosić swoją wiedzę z danej dziedziny.

Lekcja 2 – następnie należy w praktyce wykorzystywać nowo nabytą wiedzę.

Lekcja 3 – gdy osiągamy mistrzostwo w danej dziedzinie nadal doskonalimy swoje umiejętności tak aby pozostały na najwyższym poziomie zapewniając osiąganie najlepszych rezultatów.

W kolejnym wpisie napiszę szerzej o charakterze, czyli prawości i intencjach, oraz ich wpływie na wiarygodność indywidualną.

Możliwość komentowania została wyłączona.

Nawigacja
Inline
Inline